Marmozety i tamaryny są bardzo drobnymi małpami, przypominającymi z wyglądu wiewiórki, a to co ich wyróżnia wśród naczelnych to to iż prowadzą monogamiczny tryb życia.
Rodzina taka składa się z rodziców i ich potomstwa. Jeśli stado liczy więcej, do 15 osobników, wówczas dorosłe samice, będące córkami z poprzednich miotów nie przystępują do rozrodu, a jedynie matka. Zostało stwierdzone iż wydzielina jaką wytwarza dominująca samica-matka, likwiduje instynkt rozrodczy w młodszych samicach. Takie podporządkowane samice spełniają rolę ciotek opiekujących się potomstwem, nabywając niezbędnych umiejętności które przydadzą się im gdy założą własną rodzinę i będą chciały przystąpić do rozrodu.
W większości przypadków samica w każdej rodzinie rodzi dwójkę małych. W przypadku miko czarnego w takiej grupie do rozrodu mogą przystępować dwie samice, jednak każda może urodzić tylko jedno młode. Ojciec rodziny zajmuje się młodym potomstwem, nosząc je oraz dbając o pożywienie. Potomstwo mannozet w pierwszych tygodniach życia jest bezradne, ale bardzo szybko uczy się poruszania po gałęziach oraz zdobywania pokarmu. Najwięcej czasu poświęcają na zabawę, z innymi członkami rodziny. W wieku dwóch miesięcy stają się całkowicie niezależne, a w tym czasie matka przygotowuje się do kolejnego rozrodu. Dorosłe samice, mogą rodzić w dwóch miotach do 4 potomków rocznie, wykazując największą rozrodczość wśród naczelnych.
Małpy w gatunki Cebiadae prowadzą bardzo zróżnicowane życie rodzinne. Prawie wszystkie gatunki o małych gabarytach (titi,saki,ponocnica) są monogamiczne, gdzie trzon rodziny stanowi para – samiec i samica, między którymi występuje silna więź emocjonalna. Są one również dość agresywne, a ich agresja jest skierowana głównie w stronę dorosłych osobników nie należących do rodziny. Z kolei sajmiri gatunek Sajmiri prowadzi poligamiczny styl życia, żyjąc w sporych grupach złożonych z około 40 osobników, poruszających się na obszarze od 15 do 30 hektarów.
Dorosłe samce żyją w zgodzie przez dłuższy czas, jednak kiedy samice są w okresie rozrodczym to dochodzi między nimi do walk o prawo dostępu do samic. Samice tego gatunku są zdolne kopulować w krótkim czasie z kilkoma samcami. Powoduje to większe zróżnicowanie grupy, a podczas jednego miotu potomstwo może być od różnych ojców. Osobniki sajmiri bardzo lubią zabawę i są ciekawe świata. Kiedy przyjdą na świat, przez pierwszy miesiąc noszone są na grzbietach matek, aby później samemu poznawać otoczenie, ucząc się jak zbierać owoce, skakać po gałęziach czy chwytach owady. Ich udawane walki, w które się wdają z członkami rodziny, podskoki i uniki pozwalają im się przygotować do obrony w dorosłym życiu.
Język jakim posługują się małpy jest dość skomplikowany, a jego podstawą są pozy, miny, nawoływania i postawy. Zabawa jest do tego korzystna ponieważ wykształca więzi w obrębie grupy, które pozostają na całe życie. Z reguły większe gatunki z rodziny Cebidae są również zwierzętami poligamicznymi, które żyją w mniejszych stadach. Z kolei wyjce i kapucynki żyją w haremach, w których samiec decyduje o swojej wyłączności dostępu do samic. Bywają sytuacje kiedy stado liczy około 20 osobników, wśród których znajduje się kilku samców. Sytuacje taki występują u brodatego oraz mariki, skład liczebny takiej grupy może być zależny od dostępności pokarmu. Członkowie takiej grupy są sobie doskonale znani, i chociaż w komplecie spotykają się jedynie przez kilka tygodni w czasie roku to wszyscy członkowie stada doskonale się rozpoznają.